Medaliony - streszczenie
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Dno
Przed narratorką siedzi kobieta: ładna, siwa, lekko zaokrąglona. Początkowo nie wie, o czym ma mówić. Jest zmęczona życiem, ponieważ przeszła rzeczy, w które nikt by nie uwierzył. Pragnie, aby ludzie okazywali jej życzliwość, ponieważ jest matką, która straciła dwoje dzieci, o których nie ma żadnych wiadomości. Wie, że mąż zginął w obozie w Pruszkowie. Opowiada o torturowaniu ludzi w Ravensbrück, o doświadczeniach, przeprowadzanych na kobietach i ściąganiu krwi dla żołnierzy. Razem z córką po trzech tygodniach zastała zabrana do innego obozu, do fabryki amunicji. Wspomina o córce, która została aresztowana razem z nią i zatrzymana w jednym z obozów. Syn został zabrany z powstania. Przed wywiezieniem do obozu przebywali w Pawiaku. Kobieta wiele spraw przemilcza, czasami w jej oczach pojawiają się łzy, lecz kontynuuje swą opowieść. Wspomina o trupach, wynoszonych z pakamery, z wyjedzonymi przez szczury wnętrznościami, o przesłuchiwaniu, podczas którego była bita po głowie, lecz wytrzymała tortury i milczała. W fabryce amunicji pracowały po dwanaście godzin i musiały wyrobić określoną normę. Jeśli tego nie robiły, były karane. Przetrzymywano je wówczas w piwnicach, gdzie leżały ciała zmarłych ludzi. Były nieustannie głodne, a głód zmuszał ukarane kobiety do jedzenia ciał umarłych. Nagle przypomina sobie podróż do Ravensbrück i uznaje, że to będzie ciekawe. Jechały stłoczone w zaplombowanych wagonach, bez pożywienia i wody. Na jednej ze stacji oficer niemiecki, słysząc potworne wycie, kazał otworzyć wagon. Widok uduszonych kobiet i tych, które stały w nieludzkich warunkach niczym zwierzęta przeraził go. Kazał wypuścić je na tor, by napiły się wody i oporządziły się. W czasie drogi wiele z więźniarek oszalało – wykrzykiwały to, czego nie powiedziały podczas przesłuchań. Kobieta nie jest zdziwiona tym faktem, skoro „Nawet Niemiec, i to się przeląkł, jak nas zobaczył. Cóż to dziwnego, że one nie mogły wytrzymać.”.

Kobieta cmentarna
Na cmentarzu, który mieści się w pobliżu oddzielającego getto muru pracuje kobieta cmentarna, opiekująca się grobami. Opowiada o jednym z grobów, w którym spoczywa ciało młodej kobiety, ekshumowane przez męża, który chciał udowodnić, że lekarze byli winni jej śmierci. W tym samym grobie spoczywa również mąż, który po kilku miesiącach powiesił się. Po chwili, wylękniona, dodaje, że mieszka w pobliżu i jest to miejsce, w którym ludzie nie mogą żyć. Każdego dnia słyszą to, co dzieje się w getcie: krzyki rozstrzeliwanych ludzi, widzą ofiary wyskakujące przez okna płonących budynków. Była świadkiem sytuacji, w których matki owijały dzieci w coś miękkiego i wyrzucały w okien, a potem same skakały, by w ten sposób uchronić się przed śmiercią w płomieniach. Widziała ojca, który wypchnął z okna swojego syna i po chwili sam za nim skoczył. Jest przekonana, że Żydzi nienawidzą Polaków i jeśli Niemcy przegrają wojnę, to Żydzi wymordują wszystkich. Słyszała o tym w wiadomościach, przekazywanych przez okupanta. Ludzie nie mogą tego wytrzymać – nawet jeśli nic nie widzą, słyszą odgłos ciał, rozbijających się o bruk.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 -  - 4 -  - 5 - 


  Dowiedz się więcej
1  Dno - streszczenie
2  „Medaliony” na tle ówczesnej literatury wojennej
3  Kobieta cmentarna - streszczenie



Komentarze
artykuł / utwór: Medaliony - streszczenie


  • Czy można nazwać człowiekiem tego co robił mydło z ludzkiego tłuszczu,a pózniej używać kostek do prania?-chyba nie!!! A matka która wrzuciła swoje dziecko w ogień(żywe)skacząc zaraz za nim i myśląć,że sie uratuje!!!to trudna decyzja ja bym sie jej nie podjął.
    artek (artek20111 {at} wp.pl)

  • Bardzo ciekawa lektura mimo tego,ze o takich przykrych wrecz wstrząsajacych przeżyciach.Z uwaga ja czytałam i każdemu polecam,szczególnie tym osobom,ktore źle postepuja i moze dzieki tej lektórze sie nawrócą heh:P:P
    Magda (ada283 {at} vp.pl)

  • Phillippe De Gijoux co ty mozesz w ogóle wiedzieć na ten temat.Twoim zdaniem chciala zrobic reklamę?Chciała ukazac jakie bylo zycie ludzi w tamtych czasach,w strasznych cierpieniach,ale ty tego nie rozumiesz piszac w ten sposób.
    Asia ()

  • ta książka mnie bardzo poruszyła,jest na prawde na faktach autentycznych.ale polecam ją do przeczytania tylko tym co muszą a nie dla zabicia czasu bo są fragmenty drastyczne
    kamilka (kamcia71 {at} buizaczek.pl)

  • Jak czytam streszczenie to juz mi sie podoba,zaluje ze nie przeczytalam calej ksiazki ale napewno to zrobie. jutro mam mature i musze cos napisac do prezentacji dlatego czytam:) bardzo fajne streszczenie.
    Kamila ()

  • Witam Ani streszczenie ani ksiązka nie jest wstanie oddać tego co tam sie naprawdę działo :( Nowe pokolenie Niemów nic nie wie o II WŚ nie uczą ich tego w szkole wszystkie znaki związane z faszyzmem są prawnie zkazane ( zobaczcie w niemieckiej wikipedii plakat filmu "Triumf woli" i porównajacie go z polską wiki) Najgorsze jest to że władze niemieckie może miały dobre intencje ale historia jest poto aby o niej PAMIĘTAĆ i przekazywać a nie starać się ją wymazać... dlatego tak głatko tam przechodzą teorie o wypędzonych etc to jest przykre i straszne...
    Eter ()

  • Piękna książka ja nie czytam książek ale ta mnie wciągneła!!! Nikt jeszcze nie napisał prawy o obozach koncentracyjnych w Polsce powinniśmy byc dumni że Nałkowska to odkryła i uświadomiła nas co się wtedy tak naprawde działo
    Justyna (Ola500012 {at} wp.pl)

  • Każdy kto mówi że polacy zawsze byli antysemitami, powinien poczytać troche o polskiej historii. Przez wieki polska była krajem tolerancyjnym podczas gdy w całej Europie palono Żydów na stosach. To nazisci i komunisci wypaczyli czesc spoleczenstwa. A teraz probuje sie wmowic ze polacy to rasisci. Polska zawsze byla krajem wielokulturowym. Dopiero komunisci wszystko zniszczyli.
    50Juro (bartekBhH {at} hotmail.com)

  • Idioto "jak mnie to denerwuje. Kobieta po prostu bardzo chciala napisac książke a jest na tyle głupia ze nie umiala napisac ksiązki o niczym innym jak tylko o cierpieniu ludzi w obozach, jakby miała o tym w ogole jakiekolwiek pojęcie" chyba po to pracuje sie w komisji żeby miec o tym jakies pojecie. A ksiązke napisała po to aby taki kretyn jak ty mogł się dowiedziec co działo się z Bogu ducha winnymi ludźmi... trochę szacunku
    Ewa ()

  • ludzie co Wy za glpoty piszecie?? jakie mydla??? ktos wam bajek naopowiadal a wy w to wierzycie. zal mi was. piszecie o czyms o czym nie macie pojecia i to dotego jeszcze takie farmozony. wspolczuje wam
    kali ()

  • ja wam poeiem tak to sa niemieckie obozy koncetracyjne(zagłady) w polsce i to wlasnei ze wzgledu na ich polozenie niemcy jak i autorka mowi o polskich obozach takie jest moje zdanie
    CZYTAM (zawa5ra {at} o2.pl)

  • dobre streszczenie;p ale i tak mi sie nie przydaaa;p jedynie w opowiadaniu medalionow;p bo jaak bym to przepisalaa to moja nauczycielka z wszystkim sie czaji z neta hehe ;p
    ladniutkaa;p ()

  • jakie polskie obozy smierci? z stwierdzeniem autorki nie mozna sie zgodzic. to niemcy prowadzili i kierowali cala machina zaglady. to oni na polskim terytorium prowadzili plan zaglady. uwazam ze zrobili obozy smierci poniewaz oni chcieli u nas prac brudy.
    Leszek (leszek6 {at} op.pl)

  • nie no, czytałam i książke i streszczenie i musze powiedziec że przerażające.no, ale my-Polacy tez nie bylismy lepsi.My tez zabijaliśmy Żydów, niektórzy Polacy współpracowali z nazistami, poza tym staj wojenny w Pl, który pochłonął wiele ofiar.
    julka ()

  • bardzo poruszajaca lektura a to co ludzie robili podczas wojny zwłaszcza ci bestialscy Niemcy to naprawsde szok.... jak mozna było zamykac ludzi w bunkrach i zostawiac na smierc głodową albo zabijać dzieci?...........
    Paula (kliper40 {at} wp.pl)






Tagi: