Cechy kompozycji „Medalionów” Zofii Nałkowskiej
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
1.Na cykl „Medalionów” składa się osiem opowiadań: „Profesor Spanner”, „Dno”, „Kobieta cmentarna”, „Przy torze kolejowym”, „Dwojra Zielona”, „Wiza”, „Człowiek jest mocny” oraz „Dorośli i dzieci w Oświęcimiu”.

2.Fabuła opowiadań opiera się na autentycznych wydarzeniach i relacjach osób, które przeżyły drugą wojnę światową. Nałkowska uzyskała materiał faktograficzny podczas pracy Głównej Komisji Badania Zbrodni Niemieckich, w której brała czynny udział, jako przewodnicząca Wojewódzkiej Komisji w Łodzi.

3.Narracja „Medalionów” na charakter rzeczowej relacji, przedstawionej w zwięzłych zdaniach, bez bezpośrednich komentarzy narratora, którym jest sama pisarka.

4.W „Medalionach” można wyodrębnić dwóch narratorów – pisarkę oraz osobę, z którą rozmawia.

5.„Medaliony” skupiają w sobie cechy charakterystyczne dla reportażu i sprawozdania. Można je zaliczyć do prozy dokumentarnej, ponieważ przekazują wiedzę o faktach i autentycznych osobach.

6.Brak jest bezpośrednich komentarzy odautorskich – Nałkowska posługuje się różnorodnymi środkami stylistycznymi, by wyrazić swą opinię o czasach okupacji – stosuje niedopowiedzenia i celowe przemilczenia.




  Dowiedz się więcej
1  „Medaliony” na tle ówczesnej literatury wojennej
2  Dorośli i dzieci w Oświęcimiu - streszczenie
3  Medaliony - plan wydarzeń



Komentarze
artykuł / utwór: Cechy kompozycji „Medalionów” Zofii Nałkowskiej






    Tagi: