„Medaliony” Zofii Nałkowskiej jako źródło wiedzy o epoce
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Zgroza i zdumienie to uczucia nieustannie towarzyszące odbiorcy dzieła, kiedy dowiaduje się o tym wszystkim. Nałkowska starała się przedstawić obraz dni okupacji i okrucieństwa w taki sposób, aby czytelnik był w stanie objąć go wyobraźnią i myślami. Wiedza, zgromadzona na kartach „Medalionów”, w zamierzeniach autorki miała wstrząsnąć myśleniem i odczuwaniem ludzi na tyle, by stały się swoistym przeżyciem osobistym, a nie tylko poszerzały wiedzę o zbrodniach hitlerowskich. Przekazała fakty w sposób autentyczny, pozbawiony emocji i komentarzy, bezpośredni, wypełniony autentycznymi postaciami. Dzięki temu opowiadania zyskały formę rzeczowej, pozornie beznamiętnej relacji, poruszającej swą prostotą umysł, serce i wyobraźnię czytelników.

Pisarka celowo nie wymieniła nazwisk swych bohaterów, zastępując je inicjałami, które mogły oznaczać różne osoby. Za ich pośrednictwem nieskomplikowanymi słowami naocznych świadków tragicznych wydarzeń ukazała masowość śmierci, która nabrała w tamtych latach szczególnego znaczenia – śmierć stała się czymś tak codziennym, że ludzie obojętnieli na nią, dominowała nad pojedynczymi zjawiskami i przybierała rozmiary śmierci zbiorowej.

Porównując fragmenty „Medalionów” i „Dzienników czasów wojny” odbiorca nabiera przekonania, że opowiadania są nie tylko dokumentem wydarzeń historycznych i losów innych ludzi, ale także dokumentem wewnętrznych przeżyć i myśli autorki. Nałkowska miała świadomość, że nikt nie jest w stanie objąć świadomością, wyobraźnią i emocjami całości doświadczeń okupacyjnych niezależnie od tego, czy sam był ich uczestnikiem, czy też poznał je z perspektywy czasu. Aby dotrzeć do istoty prawdy o ludzkim cierpieniu i bestialstwie faszystów, autorka wykorzystała technikę fragmentów, „ułamków zdarzeń”. Wyraziste ukazanie szczegółów wyłowionych z bezmiaru ludzkiej tragedii, które okazały się bardziej wymowne niż ogólne komentarze i opisy – to stało się podstawową koncepcją „Medalionów”. Wykorzystanie relacji prostych ludzi, mówiących prostym językiem, dodatkowo potęguje prawdę o wojennej rzeczywistości, ponieważ są to słowa rzeczowe, bez patetycznego i wzniosłego zabarwienia. Rozmówcy Nałkowskiej mówią o śmierci, która w tamtych czasach była doświadczeniem codziennym i powszechnym. To właśnie im autorka oddaje głos, zachowując autentyczny opis tego, co przeżyli. Na tej prostocie opiera się artystyczna forma zbioru opowiadań.

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Problematyka „Medalionów”
2  Kobieta cmentarna - streszczenie
3  Cechy kompozycji „Medalionów” Zofii Nałkowskiej



Komentarze
artykuł / utwór: „Medaliony” Zofii Nałkowskiej jako źródło wiedzy o epoce




    Dodaj komentarz (komentarz może pojawić się w serwisie z opóźnieniem)


    Imię:
    E-mail:
    Tytuł:
    Komentarz:
     





    Tagi: