„Medaliony” Zofii Nałkowskiej jako źródło wiedzy o epoce
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Wiedza o czasach drugiej wojny światowej jest przekazywana w sposób jak najbardziej bezpośredni. Wypowiedziom została nadana forma niemal statycznej notatki, sporządzonej dla celów protokolarnych bądź naukowych. Fakty prezentowane są precyzyjnie: autorka wymienia metody zbrodni, opisuje sposoby palenia zwłok, wspomina o przemyślne, dla którego surowcem było wszystko, łącznie z ludzkim ciałem. „Medaliony” to doskonałe źródło wiedzy o latach okupacji, napisane bezpośrednio po wojnie, a więc mówiące o nieodległej, choć minionej już przeszłości. Stały się najprostszym i najbardziej autentycznym świadectwem doświadczeń ludzi w tamtych czasach. Nałkowska przekazała to, co widziała na własne oczy i to, co zasłyszała od innych.

Przybliżyła również obraz Niemców, którzy należeli bardziej do dziedziny rzeczy niż zjawisk istotnie ludzkich. Są scharakteryzowani tą samą techniką rejestracji szczegółów, barwy, wyglądu. Niemcy w „Medalionach” należą do ciągu inwentaryzacji zbrodni – niemiecki człowiek staje się częścią aparatu, zostaje włączony do świata realiów i jest elementem ponadindywidualnego dramatu. Dramatu, wobec którego autorka-narratorka uznaje bezsilność i nie próbuje dokonać psychoanalizy jego uczestników. W podobny sposób prezentuje Polaków, ocalonych z obozów zagłady. Są oni zaledwie zarysowani, a łączy ich poczucie bezsilności i bezradności w obliczu tego, co było i w czym uczestniczyli. Opisuje przede wszystkim fakty, na marginesie wspominając o uczuciach, które wówczas im towarzyszyły.

Świat, opisany w „Medalionach”, jest scharakteryzowany gruntownie i przejmująco, ograniczony do kilku statycznych obrazów. Nałkowska przede wszystkim stara się pokazać, jak było i dlaczego tak było, nie komentując bezpośrednio faktów. Jej komentarzami staje się odpowiedni dobór wydarzeń i sposób ich prezentacji. Rozmówcy również nie wyjaśniają przyczyn tragedii milionów ludzi, a ich oszczędne w słowa relacje są świadectwem tego, co się działo i co przeżywali ludzie w tamtych trudnych dniach. W opowiadaniach nie odnajdzie się odpowiedzi na pytanie, co było przyczyną zbrodni faszystowskich, wymierzonych w miliony ludzkich istnień. „Medaliony” to książka, w której obok zgrozy, najsilniejszym uczuciem, jakiego doświadcza czytelnik, jest zdziwienie. Nałkowska przekazała prawdziwe uczucia autentycznych osób, uzupełniając w ten sposób historyczną wiedzę o drugiej wojnie światowej.

Oznacz znajomych, którym może się przydać

strona:   - 1 -  - 2 -  - 3 - 


  Dowiedz się więcej
1  Dorośli i dzieci w Oświęcimiu - streszczenie
2  Artyzm „Medalionów” Zofii Nałkowskiej
3  „Medaliony” jako „oskarżam” Zofii Nałkowskiej



Komentarze
artykuł / utwór: „Medaliony” Zofii Nałkowskiej jako źródło wiedzy o epoce







    Tagi: